اروین خاکچیان – ویبره

اروین خاکچیان – موسیقی

اروین خاکچیان
نمی‌دانم می‌دانید یا نه؛ اروین خاچیکیان نوازنده کیبورد و تنظیم کننده کارهای سرژ تنکیان (خواننده system of a Down) است و در سال‌ها‌ی اخیر کنسرت‌ها‌ی بسیاری با مطرح‌ترین موزیسین‌ها‌ی راک دنیا داشته است. «من و سرژتنکیان ۵ سال است که با هم همکاری داریم و در دو سال اخیر با هم در تورهایی با آزی آزیورن، متالیکا، فوفیترز، Rage Against the، REM Machine، کلد پلی و نیل یانگ داشتیم که آشنایی با این هنرمندها و نوازندگی در کنارشان برای من یک افتخار بود» البته سرژ هم در کودکی مدتی در ایران اقامت داشت ولی اصلیت‌اش از ارامنه ایران نیست.

اروین گرچه بیزینس و موقعیت بسیار خوبی در موسیقی جهانی دارد ولی علاقه‌ای که به کشورش و موسیقی آن دارد باعث شده است که هم با بعضی از خواننده‌ها‌ی ایرانی همکاری کند و هم خودش تدارک جمع آوری یک آلبوم راک فارسی بببیند که در مراحل ابتدایی‌اش قرار دارد. «این که می‌گویند موزیک جدی در دنیا مرده است و راجر و متالیکا و … دیگر طرفدار ندارند حرف غلطی ست. اگر این طور بود این افراد کنسرت و تور نداشتند و گوشه خانه‌شان می‌نشستند. توی تجربیات مشترکم که نام بردم به چشم‌ها‌یم دیدم که هم چنان همه موزیسین‌ها‌ی بزرگ طرفدارهایشان را دارند. هر موزیک و سبکی طرفدارهای مخصوص خودش را دارد و دلیلی ندارد که چون الأن رپرها زیاد شده اند از طرفداران موسیقی راک کم شود.» جالب است بدانید همیشه وقتی با خنده از اروین می‌پرسم که قلبت صدای کدام ساز را می‌دهد می‌گوید گیتار بیس، یعنی او با موزیک راک زندگی می‌کند! این آهنگساز توانا قصد دارد بعد از ۲۴ سال در سال جاری به ایران بیاید و تجربیاتی هم با موزیسین‌ها‌ی داخل کشور داشته باشد که در صورت محقق شدن یک اتفاق مهم برای راک ایرانی خواهد بود. «در آینده قطعا ً موزیک راک دنیا رشد بیشتری هم خواهد داشت، برای این که امکانات برایشان بیشتر است. بندها می‌توانند ماه‌ها‌ و سال‌ها‌ تور بروند و کارهایشان را ارائه کنند. کارهای راک داخل ایران هم برای من خیلی جالب است، بچه‌ها‌ حس خوبی دارند و خیلی با سلیقه هستند. البته هنوز کیفیت این نوع موزیک از نظر پروداکشن زیاد رشد نکرده است و خیلی از سطح جهانی چایین‌تر است. ولی مطمئنم که به زودی این هم درست می‌شود. خودم شخصا ً علاقه و تصمیم دارم که با گروه‌ها‌ی داخل ایران همکاری کنم و دوست دارم یک پله‌ای باشم در این راه.» از بین گروه‌ها‌ی راک ایرانی طرح و ایده‌ها‌ی کیوسک و آرش سبحانی را خیلی دوست دارد و می‌گوید از طرفدارانش هستم. صدای فرهاد را خیلی دوست دارد و وقتی در مورد دلتنگی‌اش نسبت به ایران می‌پرسم می‌گوید «بعد از این همه سال به آسمان دیگر کشورها عادت کرده ام. ولی مطمئنم روزی که به ایران برگردم احساس خیلی خاصی خواهم داشت. یکی دو سالی می‌شود که با اروین دوستی دارم، اما تا دو، سه ماه قبل قیافه من را ندیده بود و به من هم نمی‌گفت که عکسی برایش بفرستم. چند ماه پیش به لطف فیس بوک عکسم را دید و چند تکه هم انداخت که خوب شد بالأخره دیدیمت و … امیدوارم اروین را به زودی در ایران ببینم تا من و دوستان موزیسین راکرم مجبور نشویم برای دیدنش از ایران خارج شویم، البته جسمیت اروین مهم نیست، موزیکش منجر این علاقه می‌شود و این که او در شاخه ای از موسیقی موفق است که هنوز اینجا گاهی به آنها برچسب شیطان‌پرست و عامل تهاجم فرهنگی و … می‌زنند نگران کننده است. البته این‌ها‌ را به اروین نگفتم، درست نیست که بعد از این همه تلاش برای دادن ذهنیت خوب نسبت به وطنم چیزی شبیه آن چه در بیرون از این خاک در مورد ایران تبلیغ می‌شود را بشنود، گرچه پیش خودم همیشه نگرانم.» اوه! این شعری که سید مهدی موسوی الأن برایم فرستاد چه شأن و نزولی دارد: «کسی به فلسفه پر زدن می‌اندیشد، عمو جواد و حسن جوجه می‌زنند به سیخ» …

منبع: ماهنامه نسیم هراز/ شماره ۴۰/ میثم یوسفی
Vibre.ir

اروین خاکچیان – موسیقی – ویبره

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *