الجزایر و صحراهایش – ویبره

الجزایروصحراهایش – جهانگردی

الجزایروصحراهایش
الجزایروصحراهایش
 
پایتخت: الجزیره
 زبان رسمی: عربی (رسمی) فرانسوی ، بربری
نوع حکومت: جمهوری
 واحد پول: دینار الجزایر…

الجزایروصحراهایش

مذهب: اسلام سنی (رسمی)
امید طول عمر: ۵/۶۲ سال
جمعیت: ۳۲,۱۲۹,۳۲۴ نفر(July 2004 est)

جغرافیای کشور الجزایر
بیش از ۸۵ درصد مساحت الجزایر را صحرای بزرگ پوشانده است در شمال کوههای اطلس با فلات خشکی در میان قرار دارد. در جنوب شرق کوههای هقار جای دارد. در امتداد ساحل مدیترانه جلگه‌ها و سلسله کوههای کم ارتفاع قرار دارد. رود مهم: شلف. بلندترین نقطه: قله تهت، ۲۹۱۸ متر. آب و هوا: در امتداد ساحل آب و هوا مدیترانه‌ای با تابستانهای داغ و زمستان های معتدل است و بارندگی کافی دارد. صحرای بزرگ، داغ و کم آب است.

شهرهای مهم: وهران ، قسنطنیه ، عنابه، بلیده ،‌ سطیف
مساحت: ۲,۳۸۱,۷۴۰ کیلومتر مربع
خط ساحلی: ۹۹۸ کیلومتر
مختصات جغرافیایی: ۲۸ درجه و ۰۰ دقیقه شمالی و ۳ درجه و ۰۰دقیقه شرقی

حکومت
در قانون اساسی انتخاب رئیس جمهور که رهبر اجرایی کشور است و مجمع ملی ۲۹۶ نفره با رأی تمامی افراد بالغ هر ۵ سال تصریح شده است. در ۱۹۹۲ قانون اساسی به حالت تعویق درامد و شورای نظامی – که رئیس آن رئیس جمهور نیز هست – منصوب گردید.  احزاب عمده سیاسی عبارتند از : • جبهه نجات اسلامی (بنیادگرا، ممنوع شده،‌FLS) • جبهه آزادی بخش ملی (سوسیالیست، FLN) • جبهه نیروهای سوسیالیست (عمدتا بربر، FFS).

عضویت: سازمان ملل متحد، سازمان وحدت آفریقا، اتحادیه عرب، سازمان کشورهای صادر کننده نفت.

تاریخ معاصر
طی ۱۸۳۰ تا ۱۸۶۰ فرانسه به تدریج الجزایر را مستعمره خود کرد. در ۱۹۴۵ شورشهای ملی گرایانه بر ضد حکومت استعماری فرانسه بی رحمانه سرکوب شد، و در ۱۹۵۴ جبهه آزادیبخش ملی قیامی را شروع کرد که به جنک سختی مبدل گشت. بپا خاستن فرانسویان مهاجر به طرفداری از ادغام الجزایر با فرانسه منجر به بحرانی شد که دوگل را در فرانسه به قدرت بازگرداند (۱۹۵۸). به رغم دو قیام دیگر از سوی مهاجرین فرانسوی و فعالیتهای سازمان تروریستی استعمارران موسوم به سازمان ارتش سری (OAS)، الجزایر در ۱۹۶۲ استقلال یافت. در ۱۹۶۵ احمد بن بلا (متولد ۱۹۱۶) نخستین رئیس جمهور کشور را سرهنگ هواری بومدین (۱۹۳۲ تا ۱۹۷۸) از قدرت خلع کرد. بومدین در نظر داشت اصول قانون اساسی سوسیالیست ۱۹۶۳ را دوباره برقرار کند. جانشین وی سرهنگ شالی بن جدید (متولد ۱۹۲۹) در اواخر دهه ۱۹۸۰ شروع به سوق دادن الجزایر به طرف دموکراسی کرد. در ۱۹۹۲ هنگامی که بنیادگرایان جبهه نجات اسلامی در دور اول انتخابات ملی چند حزبی به پیروزی بزرگی دست یافتند، دور دوم انتخابات فسخ گردید. نظامیان قدرت را در دست گرفتند و فعالیت سیاسی را لغو کردند. زمانی که بوضیاف رئیس جمهور منتصب نظامیان ترور شد تنش افزایش یافت.

دفاع
کل نیروهای مسلح: ۵۰۰/۱۲۵ (تخمین ۱۹۹۱). خدمت سربازی: ۱۸ ماه

آموزش
میزان باسوادی: ۴/۵۸% (تخمین ۱۹۹۰) سنین تحصیل اجباری: ۶ تا ۱۵ سال تعداد دانشگاه: ۱۰ ، به علاوه ۵ مؤسسه همطراز.

اقتصاد
نفت و گاز طبیعی صادرات عمده است. فعالیت صنعتی به طور سنتی در بخش نفت و گاز بوده است. این کشور با مسایل شدید اقتصادی از جمله بیکاری فراگیر رو به رو است. نزدیک به یک چهارم جمعیت بزرگسال به کار کشاورزی مشغول هستند، کمبود باران و زمین مناسب الجزایر را مجبور به وارد کردن دو سوم مواد غذایی لازم می‌کند. محصول عمده زمینهای کم قابل کشت گندم ، جو ، میوه و سبزی است. در حالی که در زمینهای کم آب مرتع گوسفند و بز و گاو پروش می‌یابند. توریسم به صورت منبع مهمی از درآمد ارز خارجی تبدیل شده است.

الجزایروصحراهایش – Vibre.ir – جهانگردی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *