داستان “شَدُرُستنا” – ویبره

داستان “شَدُرُستنا” – قرآن

داستان
گویند:
مردی ساده دل به قرائت قرآن مجید مشغول بود تا رسید به کلمه “شغلتنا” (۱) در آیه: ” سیقول لک المخلفون من الاعراب شغلتنا اموالنا و اهلونا فاستغفر لنا”(۲) و “غَلَتنا” که در “شغلتنا” برای او ایهام سمعی داشت با “شغلتنا”( شـ + غلط + نا) تداعی شد

داستان “شَدُرُستنا”

و او چون ساحت مقدس قرآن را از”غلط” منزه می دانست آن کلمه را قیاسا درست کرد.لذا آن را با”درست” ترکیب و تصحیح کرد و در نهایت به شکل”شَدُرُستنا” (شـ + درست + نا) خواند.(۳)

پی نوشت ها:
۱- ما را به خود مشغول داشت.
۲- (فتح/۱۱) « بزودى متخلفان از اعراب بادیه‏نشین (عذرتراشى کرده) مى‏گویند: (حفظ) اموال و خانواده‏هاى ما، ما را به خود مشغول داشت (و نتوانستیم در سفر حدیبیه تو را همراهى کنیم)، براى ما طلب آمرزش کن!»
منبع:
خرمشاهی، بهاءالدین، قرآن پژوهی، صص۷۹۷-۷۹۶٫ ونیزر.ک: امثال و حکم، ج۲، ۱۰۲۵٫

داستان “شَدُرُستنا” – قرآن – ویبره

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *