زندگینامه کنستانتین – ویبره

زندگینامه کنستانتین – دانشمندان

زندگینامه کنستانتین
این دانشمند در ۱۷ سپتامبر ۱۸۵۷ در دهکده یایزوسک در جنوب غربیروسیه به دنیا آمد. «زیولکوفسکی» ضمن اینکه به عنوان پدر راکت در روسیه شناخته شده است، به علت ارائه نظریات و تئوریهایبا ارزشش نسبت به اسلاف خود در زمینه یچگونگیدسترسیبه ستارگان، پدر غیرقابل انکار کیهان نوردینیز میباشد.

او که از سنین جوانیهمواره از ناراحتیگوش رنج میبرد، به علوم فیزیک و هوانوردیاشتیاق فراوان داشت و در ۱۶ سالگیبرایشرکت در سمیناریدر مورد علوم و ریاضیات به مسکو رفت و در راستایعلاقه مندیبه این دو رشته بود که در مدرسه یدهکده ی«بوروسک» در ۹۰ ک.م. جنوب شرقیمسکو شغل معلمیریاضیات و فیزیک را قبول نمود.

او در این شغل، مطالعات جدیو فراوانیدر مورد کیهان شناسینمود و محل سکونت خود را به مرکز تحقیقات نسبتاً بزرگیتبدیل و مدلهایمختلف راکت را جمع آورینمود. در سال ۱۸۹۷ زیولکوفسکیدر ۴۰ سالگیاصول موتورها‌‌‌یکنترلیرا تعریف و در سال بعد کتابیتحت عنوان «ورود به مدارات ماهواره ایاز زمین» منتشر کرد. در پیمطالعات مداوم، کتاب دیگریبا نام «کیهان نوردی» یا استفاده از موتورهایعکس العملیبه رشته یتحریر درآورد.

او با «مندلیف» نیز تماسهاییداشت، مندلیف طینامه ایبه زیولکوفسکیاطلاع داد که کارهایاو اتلاف وقت است، با این وجود به عنوان انجمن شیمیاز او خواست که آنها را از محاسبات آیند مطلع سازد. او این حرف را با آرامش فیلسوفانه تحمل کرد و همچنان دست از فعالیت برنداشت.

زیولکوفسکیطرح پیشران هایسوخت مایع را ارائه نمود و متذکر شد که راکتهایبا سوخت مایع به علت دارا بودن قابلیت انعطاف در حین سوختن و سهولت کنترل مناسب تر نسبت به راکتهایسوخت جامد مزیت داشته و بنابراین بر آنها ارجحیت دارند. او استفاده از سوختهایمایع هیدروژن، اکسیژن و هیدروکربنهاییمانند پروگول را توصیه مینمود. در خلال این کار زیولکوفسکیمقالاتیمنتشر کرد که اصول ریاضیپرواز موشکهایکیهان نوردیدر آنها به بحث گذاشته شده بود. طبق محاسبات او امکان مسافرت بین سیارات و یا استفاده از ماهواره و ایستگاههایفضاییدر مدارات مختلف زمین امکان پذیر بود. او ثابت کرد برایورود به مدار زمین رسیدن به سرعت ۸ ک.م. در ثانیه ضروریمیباشد. در سال ۱۹۰۳ این دانشمند دستگاه کاملیمعرفیکرد که قادر به حمل انسان به فضا بود.

نیرویمحرکه یاین راکت را اکسیژن مایع و هیدروژن تشکیل میداد. ویبا درک مشکلات نیرویمحرکه، موتورهایچند مرحله ایرا پیشنهاد داده و فرمولهایقوانین حرکت در فضا را ارائه نمود. این دانشمند بعد از جنگ جهانیاول داستانیبا نام «خارج از فضا» نوشت که علاقمندان قابل ملاحضه ایرا به خود جلب کرد و تا حدودیبه محبوبیت ویافزود.

همزمان چندین نفر از جمله «گودارد» در آمریکا و «اوبرت» در آلمان مطالعات خود را در این رشته ادامه میدادند و «هرمن اوبرت» مشغول نوشت کتابیبه نام «سفر به فضا» بود، شاید زیولکوفسکیهرگز اسم این دو نفر را نشنیده بود. کارهایآنها (موضوع موشک و مسافرت به فضا) در دنیا موجب شد که این علاقه در روسیه نیز توسعه یابد و باعث انتشار رساله یسال ۱۹۰۳ این دانشمند شود، در اصل این رساله زمانیمنتشر شد که دنیا آمادگیقبول مطالبش را نداشت. رساله یمذکور بعدها مجدداً انتشار یافت و سرانجام در سال ۱۹۲۴ از این دانشمند، تقدیر شایانیبه عمل آمد.

در سال ۱۹۳۲ جشن تولد هفتاد و پنجمین سال تولد زیولکوفسکیبه طور شایسته ایبرگزار شد و مجله ها و روزنامه هایشورویمطالب فراوانیدرباره اش نوشتند. ارتباطات او با انجمن و روش دوستانه یمردمیکه آثارش را میخواندند، باعث شد که تا حدیتشویق هایمالیهم از او به عمل آید. کوچکترین کار تحقیق وینیاز به پول داشت، آن هم بیش از پولیکه یک معلم میتوانست خرج کند، بنابراین وقتیآکادمیسنت پترزبورگ قبول کرد او را در کارش یاریکند و همچنین زمانیکه روزنامه ایمقداریپول جهت انجام تحقیقاتش فرستاد، بینهایت خوشحال شد و در واقع خوانندگان روزنامه ۵۵ روبل و آکادمی۴۷۵ روبل برایش فرستاده بودند. در واقع این پول نمیتوانست حتیهزینه یتلفن کردن او را تأمین نماید. وقتیفهمید برایآزمایش ها به یک تونل باد احتیاج دارد، با حرفه ایکه یادگرفته بود، در سال ۱۸۸۱ آن را ساخت. یکیاز متخصصین بزرگ که در این رشته کتابیبه نام موشک و مسافرت به فضا نوشته، ادعا میکند که شاید این تونل باد، اولین تونل باد در دنیا باشد ولیبه یقین در روسیه اولین است. یک سال پس از ساخت تونل باد، پست تازه یمعلمیدر «کالوگا» که نسبت به شهرهایپیشین دارایامتیازاتیبود، به ویپیشنهاد گردید و او اثاثیه خود را به این محل منتقل کرد و تا سال ۱۹۲۰ شغل معلمیرا در آنجا ادامه داد.

در سالهایآخر عمر این دانشمند، چند انجمن موشک سازیبه کار ساختن موشک اشتغال داشتند و اگر این دانشمند ده سال دیگر عمر میکرد، نمونه ایاز موشک ها را که به صورت باران مهلک بر لندن میبارید به چشم میدید، ولیاو چنین هدفیرا در نظر نداشت.

از شروع کار او به سال ۱۸۹۸ اقدام قابل ملاحضه ایدر این زمینه نشد تا اینکه در اکتبر ۱۹۵۷ یعنیصد سال و یکماه پس از تولد او، نخستین قمر مصنوعیجهان به نام «اسپوت نیک» از شورویبه مدار زمین پرتاب شد. اینکه دنیا نتوانست به موقع از نظریات این دانشمند بزرگ بهره گیرد و اهمالیکه دیگران، در استقبال از نظریات او مبذول داشتند، به هیچ وجه از افتخاریکه شایسته ییک معلم متواضع مدرسه و محقق کیهان نوردیبا نام کنستانتین ادواردویچ زیولکوفسکی، نمیکاهد.

این دانشمند نابغه که نتیجه یتحقیقاتش برایساختن موشک وی-۱ آلمانیمورد استفاده قرار گرفت، و با وجود داشتن محدودیت، تلاشهایارزنده ایدر ساخت موتور راکت و مطالعات کیهان نوردیداشت، عاقبت در ۱۱ سپتامبر ۱۹۳۵ در ۷۸ سالگیدر کالوگا در حالیاز دنیا رفت که نزدیک به ۵۰۰۰ اثر علمیبه صورت مقاله و کتاب از خود به جایگذاشت.

Vibre.ir

زندگینامه کنستانتین – دانشمندان – ویبره

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *